ဟဒယရႊင္ေဆး

တရက္ေပါ့...... ရံုးက ထမင္းစားပြဲမွာ ဟာသအေၾကာင္းေတြ ေျပာျဖစ္ရင္း ျမန္မာ့အသံက ဟဒယရႊင္ေဆးအေၾကာင္း ေရာက္သြားတယ္.... တခါ ရယ္စရာ ေျပာလိုက္တိုင္း အေနာက္ကေန တဟားဟား လိုက္ရယ္သံေတြအေၾကာင္းလဲ သတိတရ ရွိသြားလို႔ အလုပ္ေဟာင္းရဲ႕ အေတြ႔အႀကံဳေတြေတာင္ ေျပာျပျဖစ္ေသးတယ္။ ထမင္း၀ိုင္းက မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ေပါ့။ ျမန္မာ့အသံမွာ အလုပ္၀င္စတုန္းက အသံလႊင့္ဌာနခြဲေအာက္မွာ တရက္ထဲ အတူတူ အလုပ္၀င္ၾကတဲ့သူေတြ က်မ အပါအ၀င္ ၁၁ ေယာက္ေပါ့။ စစခ်င္းဆိုေတာ့ အလုပ္တာ၀န္ ေသခ်ာ မရွိေသးပဲ.... တပတ္ ၂ ပတ္ေလာက္ ဌာနတြင္းသင္တန္း တက္ရင္း ေယာင္ေတာင္ေပါင္တာင္ေတြေပါ့.... ဓာတ္ျပားတိုက္မွာ သီခ်င္းေတြ စာရင္းထည့္ထားတဲ့ စာအုပ္ႀကီးေတြကို ကိုင္ၾကည့္ၾက၊ လွန္ၾကည့္ၾက၊ ကိုယ္သိတဲ့ သီခ်င္းေခါင္းစဥ္မ်ိဳးဆို လိုက္ဆိုၾကည့္ၾက... သီခ်င္းေခါင္းစဥ္ ေနာက္တမ်ိဳးေတြ႔လို႔ သီခ်င္းေနာက္တမ်ိဳး ပါးစပ္ထဲေရာက္ၿပီး ေနာက္တပုဒ္ေျပာင္းဆိုၾက.. ပထမသီခ်င္းကို ခံစားလိုက္ဆိုေနတဲ့သူက ထၿပီး စိတ္ေကာက္သလို ေျပာၾက ဆိုၾကနဲ႔.... ေနာက္ စီနီယာေတြ အသံသြင္းဖို႔ရွိတယ္ဆိုရင္လဲ တၿပံဳႀကီး လိုက္ၾကည့္ၾက.. စတူဒီယိုထဲမွာ အင္ဂ်င္နီယာခန္းနဲ႔ အသံသြင္းသမား ထိုင္ခန္း ဆိုၿပီး ရွိရာမွာ အဲဒီအခန္းထဲက ပစၥည္းေတြအေၾကာင္း အထူးအဆန္း ေမးၾကည့္.. ကိုင္ၾကည့္.. ရီးလ္တိပ္ရီေကာ္ဒါကို ခလုတ္ႏွိပ္ၾကည့္.. ပိတ္ၾကည့္ၾကနဲ႔... သတင္းပက္ေက့ခ်္အစီအစဥ္ သြင္းမယ့္သူကလဲ သူ႔အသံ သြင္းမယ့္ တိပ္တေခြကို အင္ဂ်င္နီယာကိုေပးၿပီး.. သူက ဖတ္မယ့္ သတင္းစာရြက္ေတြကိုင္ၿပီး ေအာက္က အသံသြင္းခန္းထဲ ၀င္သြားေရာ.. မိုက္ကရိုဖုန္းေရွ႔ က်က်နန ထိုင္ၿပီး on air မီးလင္းလာတာနဲ႔ ဖတ္စရာ ရွိတာ ဖတ္ေရာေပါ့.. အဲဒီမွာ က်မတို႔ေတြက အသံေတြ၊ ဟန္ေတြကို သတိထား ေလ့လာ ေဆြးေႏြးၾကတာေပါ့... သတင္းဖတ္တဲ့အသံက တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္.. ေဆာင္းပါးတို႔ ဘာတို႔ဖတ္ရင္ နားေထာင္သူကို တိုက္ရ္ိုက္ေျပာေနသလို အသံထား... ေရဒီယိုဇာတ္လမ္းတို႔ ဘာတို႔ဆိုရင္ ဇာတ္ေကာင္စရိုက္အလိုက္ mood ေတြ ဘာေတြ သြင္းၿပီး အသံနဲ႔ သရုပ္ေဆာင္ရတာမ်ိဳးေပါ့... စီနီယာေတြကလဲ ရွင္းျပ၊ သင္ျပၾကပါတယ္... လက္ေတြ႔လဲ အသံသြင္းတာ ေလ့က်င့္ေပးၾကတယ္.. ႀကိဳသြင္းၾကည့္တာမ်ိဳးဆိုေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာ တကယ္ပဲ တိုက္ရိုက္ အသံလႊင့္ေနသလိုမ်ိဳး အမွားမရွိေအာင္၊ တတ္ႏိုင္သမွ် အမွားနည္းေအာင္.. အမွားရွိသြားတယ္ဆိုရင္လဲ ဖတ္ေနတာကို ရုတ္တရက္ ပ်က္မသြားရေအာင္ ထိန္းၿပီး ေရွ႔ဆက္ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ဖတ္ႏိုင္ေအာင္ေတြကို ေလ့က်င့္ေပးၾကပါတယ္.. ျမန္မာ့အသံမွာက သတင္းဆိုရင္ တိုက္ရိုက္ အသံလႊင့္တာဆိုေတာ့ ဒီလိုေလ့က်င့္မႈေတြ နာေနမွ တကယ့္တာ၀န္ခ်ိန္မွာ အမွားအယြင္းမရွိ... အထစ္အေငါ့ မျဖစ္ပဲ လႊင့္ႏိုင္မွာေလ... ျမန္မာ့အသံ ေရဒီယို အစီအစဥ္ေတြကလဲ ေန႔အလိုက္ မ်ားမွမ်ားကိုး... က်မတို႔လို အလုပ္၀င္စ အလုပ္သင္ေတြအဖို႔ေတာ့ အသံလႊင့္အစီအစဥ္တခုခုထျမွာ ပါတဲ့ အသံအပိုင္းအစေလးေတြကို ကူဖတ္ေပးရတာ ေတာ္ေတာ္ကို ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းပါတယ္... ေသာတရွင္အတြက္ ျပန္ၾကားခ်က္အစီအစဥ္ ဆိုရင္ ျမန္မာ့အသံကို ေပးပို႔လာတဲ့ စာေတြကို ဖတ္ေပးရတာေပါ့.. ေယာက်္ားေလးက ပို႔တဲ့စာဆိုရင္ ေယာက်္ားသံနဲ႔ ဖတ္ေပး.. မိန္းကေလးနာမည္နဲ႔ ပို႔လာရင္ မိန္းကေလးသံနဲ႔ဖတ္ရတာေပါ့.. အေျဖကိုေတာ့ အဲဒီအစီအစဥ္တာ၀န္ယူတဲ့ အန္ကယ္ဦးတင္လွက ဖတ္ေပါ့... ေနာက္ တျခားေရဒီယိုဇာတ္လမ္းတို႔.. သရုပ္ေဖာ္ဇာတ္လမ္းတို႔အတြက္ အသံေလးတသံေလာက္ ၀င္ကူဖတ္ေပးပါဆိုရင္လဲ ဖတ္တာပဲေပါ့... အဓိကဇာတ္ေဆာင္ေနရာေတာ့ မဟုတ္ဖူးေပါ့... ေဟာဒီက ပဲျပဳတ္တို႔.. အေၾကာ္စံု ပူပူေႏြးေႏြး... တို႔ေလာက္ေပါ့.. က်မတို႔က ဂ်ဴနီယာေလးေတြပဲ ရွိေသးတာကိုး.. ဒါေပမယ့္လဲ အထင္ေတာ့ မေသးနဲ႔.. ၀န္ထမ္းလုပ္သက္အရ ခုမွ၀င္လို႔ အသစ္ပဲ ျဖစ္ေသးေပမယ့္ ၀ါသနာအရင္းခံၿပီး ၀င္လာၾကေတာ့ သ႑ာန္လုပ္ သရုပ္တူေအာင္ အသံနဲ႔ ပံုေဖာ္ သရုပ္ေဆာင္ႏုိင္ၾကတာေနာ..  ေနာက္ေတာ့လဲ သူငယ္ခ်င္းခန္းတို႔.. ညီအမခန္းတို႔မွာ မ်ားမ်ားဖတ္ရတာေတြလဲ ရွိလာတာေပါ့... အဲ.. ေျပာခ်င္တာက ခုမွေရာက္တယ္.. တေန႔ေတာ့ ဦးစီးအရာရွိ အပ်ိဳႀကီးအန္တီ.. ေဆာရီး.. မမ.. မမ.. အပ်ိဳႀကီးမမ အရာရွိက လာေခၚတယ္.. အသံသြင္းတာ လူလိုေနလို႔ လိုက္ခဲ့ၾကပါဦးတဲ့... မ်ားေလ ေကာင္းေလ ဆိုပဲ... စတူဒီယိုထဲသို႔ ဂိုးၾကတာေပါ့ေလ... အဲဒီမွာ အႏုပညာရွင္တေယာက္နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးတယ္.. ဟာသပညာရွင္ေလ.. ခုေတာ့ နာမည္ေမ့သြားၿပီ.. ေရဒီယိုထဲမွာ ဟဒယရႊင္ေဆး အစီအစဥ္ဆိုရင္ ၾကားေနက်အသံပဲ.. အျပင္မွာ ျမင္ရေတာ့ မ်က္ႏွာက တည္တည္တံ့တံ့ သန္႔သန္႔ျပန္႔ျပန္႔.... အားလံုးကို သူကလဲ ၿပံဳးျပႏႈတ္ဆက္တယ္... အပ်ိဳႀကီးမမက ေျပာေတာ့ ဟဒယရႊင္ေဆး အသံသြင္းဖို႔တဲ့.. ျပက္လံုးၿပီးရင္ ေနာက္ကေန လိုက္ရီေပးရမယ္ေနာ္တဲ့... ၾကားၾကားခ်င္းမွာပဲ.. အဟိ ဆိုၿပီး ရီသံက ထြက္သြားေတာ့ ဧည့္သည္အႏုပညာရွႈင္ကို အားနာမိသလို လွမ္းၾကည့္မိေတာ့ နားလည္ၿပံဳး ၿပံဳးျပတယ္.. သူတို႔ကေတာ့ ဒါမ်ိဳးေတြ ရိုးဟိုးဟိုးေပါ... ေရဒီယိုပရိသတ္ဆိုရင္ ဟဒယရႊင္ေဆးအခန္းမွာ ရီစရာေျပာၿပီးၿပီ ဆိုတာနဲ႔.. လူေတြအမ်ားႀကီးက ျပက္လံုးတခါဆံုးတိုင္း ရီသံေတြ ထြက္လာတာ ၾကားဖူးၾကမွာေပါ့... အိမ္မွာ ေမာင္ႏွမေတြ စိတ္ေတြရႊင္ေနခ်ိန္ ဟဒယရႊင္ေဆး အသံလႊင့္ခ်ိန္နဲ႔ တိုးလို႔ကေတာ့ အဲဒီရီသံေတြအတိုင္း လိုက္တုၿပီး အၿပိဳင္အဆိုင္ ရီၾကတာေလ.. ဆူလြန္းလို႔ ေမႀကီးကေတာင္ မ်က္ေစာင္းထိုးတတ္ေသး.. ေဖႀကီးကေတာ့ သားသမီးေတြ လုပ္တာ အကုန္ေကာင္း ဆိုၿပီး တၿပံဳးၿပံဳးနဲ႔ေပါ့.. ေဟာ .. ခုေတာ့ တကယ္ ရီေပးရေတာ့မွာတဲ့... အုပ္စုထဲက အိုပါးကေတာ့ ရတယ္.. ရီေပးမယ္.. ဒီလိုရီတာလား... ဟားဟားဟား... ဟိုလိုရီတာက ဒီလိုမ်ိဳး ဟိုးဟိုးဟိုးနဲ႔.. အသံမသြင္းခင္မွာ သူ လုပ္ျပတာကို ၀ိုင္းရီလိုက္ၾကေသးတယ္... အင္ဂ်င္နီယာက အခ်ိန္ေတြ ဘာေတြ ခ်ိန္လို႔ၿပီးေတာ့ စမယ္ဆိုတာနဲ႔ အဲဒီဟာသပညာရႈွင္ ဦးေလးႀကီးက စၿပီး အသံသြင္းပါေလေရာ... ျပက္လံုးတခု ၿပီးခါနီးလို႔ ရီတဲ့အသံေတြ လာေတာ့မယ္ဆိုရင္ သူ႔ျပက္လံုး ဆံုးခါနီးကို ကီးအျမင့္ အသံအျမင့္ကို တျဖည္းျဖည္း တင္ၿပီး သူ႔၀ါက်ကို အဆံုးသတ္တာေလ.. လက္ကလဲ အခ်က္ျပတဲ့အခ်ိန္မွ စရီၾကရေတာ့တာပဲ... အဲဒီအခါက်မွ ရီရတာလဲ မလြယ္ပါလားလို႔ သေဘာေပါက္သြားတယ္... ကိုယ့္ဘာသာ စိတ္လြတ္လက္လြတ္နဲ႔ဆို အသံထြက္ ရီမိမွာျဖစ္ေပမယ့္ ခုလို တမင္ႀကီး ရီရဖို႔ဆိုတာ အသက္မပါပဲ ရီသံႀကီးလို ျဖစ္သြားတာ ကုိယ့့္ကိုယ္ကို သတိထားမိလိုက္တယ္.. ေနာက္ၿပီး မိန္းကေလးက ၇ ေယာက္ ေယာက်္ားေလးက ၃ ေယာက္မွာ ရွက္တတ္လို႔ အသံမထြက္တာ၊ နဂိုအသံတိုးသမားလဲ ရီတာ အသံမထြက္.. က်မကလဲ ရီစရာရွိရင္ မ်က္ႏွာကသာ အစြမ္းကုန္ ရီေနတာ အသံက သိပ္မထြက္... ရီပါဆိုရင္ အသံက သိပ္မထြက္.. တခန္းၿပီးလို႔ ေနာက္တခန္း ဆက္ၿပီး ဟာသပညာရွင္ရဲ႕ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ဟဲေနတဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ .. ခုနက ရီတဲ့အသံ.. ရီတဲ့အေၾကာင္း.. မ်က္ႏွာထားေတြ ေျပာင္စပ္စပ္ေတြ ျဖစ္ေနတာကို သတိျပန္ရၿပီး ရီခ်င္တာ.. ပညာရွႈင္ေရာ.. ကိုယ့္အဖြဲ႔ေတြေရာက အားလံုးတူတူ တခန္းထဲမွာပဲဆိုေတာ့ ကိုယ့္ေၾကာင့္ ဧည့္သည္ အသံသြင္း အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္မွာစိုးလို႔ ရီခ်င္စိတ္ကို မနည္း ထိန္းခ်ဳပ္ထားရေပမယ့္.. ေအာင့္မရပဲ တခ်က္ တခ်က္ .. အဟိ အဟိ နဲ႔ အသံက ထြက္ေနေသး.. အရာရွိမမႀကီးက မ်က္ေစာင္းထိုးခ်င္လာတဲ့ မ်က္ႏွာေပးနဲ႔... အဲလိုနဲ႔ပဲ လက္ျပလိုက္ရင္ ရီၾကပါေလေရာ... ရီသံဆံုးရင္ ေနာက္တခန္း ဆက္ၿပီး ျပက္လံုး ထုတ္ေရာ... ျပက္လံုးဆံုးရင္ တခါ ရီေပးရျပန္ေရာ.. ရီရတာလဲ ေမာလိုက္ထွာေနာ္... အသံသြင္းလို႔လဲၿပီးေရာ... ကူညီရီေပးတာကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆိုၿပီး  ႏႈတ္ဆက္လိုက္ေတာ့ ရီေမာၿပီး စတူဒီယို အျပင္ထြက္ၾကေရာ.. အျပင္လဲေရာက္ေရာ အားလံုး မတိုင္ပင္ထားပဲ.. တေယာက္ခ်င္းစီရဲ႕မ်က္ႏွာေတြ ၾကည့္ၾကရင္းနဲ႔ တဟားဟား ရီလိုက္ၾကတာ .. တကယ့္ရီသံက အသံသြင္းတုန္းကထက္ ပိုၿပီးေတာင္ က်ယ္ပါေသး... ၿပီးေတာ့ ခုနက ရီသံ အသံသြင္းတုန္းက ဘယ္သူက ဘယ္လိုရီလိုက္တာ... ဘယ္သူ႔ရဲ႕မ်က္ႏွာကေတာ့ ဘယ္လိုျဖစ္သြားတာ... လုပ္ရီ ရီတာကေန တကယ္ရီခ်င္သြားၿပီး ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ျပန္မထိန္းႏိုင္လို႔ ဟိုဦးေလးႀကီး အသံသြင္းေနခ်ိန္မွာ တဟိဟိ နဲ႔ ရီသံထြက္ေနတာေတြ .. စသျဖင့္ ျပန္ေျပာလိုက္.. ရီလိုက္.. က်မတို႔အုပ္စုနားကေန ျဖတ္သြားတဲ့သူေတြလဲ ဘာေတြရီေနၾကတာလဲ ဒီအဖြဲ႔ေတြဆိုၿပီး ရီေမာေနတဲ့ က်မတို႔အုပ္စုက ေျပာစကားေတြကို စိတ္၀င္တစား နားေထာင္ရင္း သူတို႔လဲ ေရာရီလိုက္ၾကနဲ႔.. ေတာ္ေတာ္ကို ရီရတဲ့ ေန႔လည္ခင္းေလး ျဖစ္သြားခဲ့တာ အမွတ္ရမိပါေသး.. ေျပာရင္ေတာ့ ၾက ာပီေပါ့.. ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္လို႔ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၃ ႏွစ္က အျဖစ္အပ်က္ေတြ...
February 8, 2013 at 8:19am ေန႔က အမွတ္တရ ျပန္ေရးတင္တာ။